dr. Hanneke Willemse (1949)

 

Deel 1: Opmaat

Hanneke groeide op in respectievelijk Amsterdam Oost (Beukenplein) en in Geuzenveld, ging op haar zestiende de verpleging in en besloot uiteindelijk geschiedenis te gaan studeren aan het historisch seminarium van de Universiteit van Amsterdam. Door ervaringen in het ziekenhuis met patiënten uit de arbeidersklasse komt ze in aanraking met maatschappelijke ongelijkheid en onrecht. Ook de Provo beweging, de Vietnam demonstraties en de protesten in de Nieuwmarkt tegen de aanleg van de metro beïnvloeden haar sociaal engagement.

 

 

Deel 2: Actie

Tijdens haar studie aan de universiteit raakt ze betrokken bij de Amsterdamse kraakbeweging. Ze gaat kraakspreekuren draaien in de Pijp en neemt deel aan grote bezettingsacties zoals die van de Krasnapolsky panden (1978), de Groote Keyser (1979) en het hoekpand aan De Vondelstraat, Eerste Constantijn Huygensstraat, waar in maart 1980 de tanks door de straten rollen. Daarna volgen in datzelfde jaar nog de kroning van Koningin Beatrix (30 april), de bezetting van De Vogelstruijs aan de Singel 370 en Herengracht 329, de Luxe appartementen aan de Prins Hendrikkade en de Grote Wetering aan de Weteringsschans. Na de herkraak van de Lucky Luijk aan de Jan Luijkenstraat in 1981 werd het volgens Hanneke allemaal te militaristisch, de beweging was ‘los zand’ geworden en ze verlegde haar aandacht naar groeperingen die er wel in slaagde voor iedereen toegankelijk te blijven en de eenheid in diversiteit te bewaren.

 

 

Deel 3: Ideaal

Het ideaal van een brede sociale beweging bleek in verregaande mate gerealiseerd door de Anarcho-Syndicalisten in de periode voorafgaand aan- en tijdens de Spaanse burger oorlog (1936-1939). Hanneke vertrok naar Spanje met de film In een tank kun je niet wonen, over de Amsterdamse kraakbeweging. De geschiedenis van Amsterdamse krakers leidde tot groot enthousiasme bij studenten in Anarchistische studiecentra (Ateneo Libertario) en aan universiteiten. Omgekeerd raakte Hanneke geïnspireerd door de Spaanse anarchistische beweging en hun idealen. In de jaren die volgden, ging ze op zoek naar wat er nog van over was. Ze schreef er diverse artikelen en boeken over. In 1986 kwam haar invloedrijke film Ni Peones, Ni Patrones uit en tien jaar later In 1996 promoveerde ze aan de Universiteit van Amsterdam op het proefschrift Gedeeld Verleden over de verschillen tussen gevluchte Spaanse anarchisten en achterblijvers.